Szanujmy się!

Częścią uroczystości było przygotowane na tę specjalną okoliczność przemówienie Pana Burmistrza Pawła Kalinowskiego, w którym wyraził swoje zadowolenie z tego, iż przeniesienie fresków, które jeszcze kilka lat temu było w sferze marzeń stało się faktem. Pan Burmistrz podziękował Paniom J. Sobierajskiej - Woj. Urzędu Ochrony Zabytków w Warszawie Delegatura w Płocku, Karolinie Pacholec – starszemu inspektorowi ds. Zabytków Nieruchomych, przedstawicielom firmy dokonującej przenosin w osobach Sabiny i Kai Szkodlarskich, Pani Paulinie Toruniewskiej i Wydziałowi Pozyskiwania Środków Zewnętrznych, Wydziałowi Inwestycji i Gospodarki Przestrzennej - Pani Elżbiecie Czech oraz Panom Włodzimierzowi Frątczakowi i Jackowi Toruniewskiemu.

Pan Burmistrz był też wyrazicielem mojego wielkiego zadowolenia i wdzięczności dla wszystkich którzy przyczynili się do zmaterializowania wielkiego celu i marzenia nieżyjącego już mieszkańca budynku „dawnej cerkwii”. Niestety o długoletnim działaczu kultury gostynińskiej, człowieku wielkiej wrażliwości Pan Burmistrz nie wspomniał. Człowiek ten od wielu lat czynił starania mające na celu ratowanie naszego, wspólnego dobra historyczno-kulturowego. Zwrócił się do poprzedniego Burmistrza, Gazety Lokalnej a także w 2015 roku do mnie – Przewodniczącego Komisji Edukacji, Kultury i Sportu. 29 października 2015 roku podczas sesji Rady Miasta złożyłem w tej sprawie interpelację „3 Maja 27 – Cerkiew – Freski ścienne zapomniany zabytek”.

Machina ruszyła.

Powołany został Zespół w skład którego wchodzili przedstawiciele z ramienia Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków, Urzędu oraz Rady Miasta. Przeprowadziliśmy wizję lokalną, sporządzono dokumentację fotograficzną, spisane zostały pierwsze wnioski. Podczas pierwszego spotkania pojawiła się informacja o możliwości przeprowadzenia zabiegu przeniesienia fresków w inne, bezpieczne
i umożliwiające ich ekspozycję miejsce.

Po pięciu latach udało się!

To wielka sprawa dla nas mieszkańców i historii Gostynina.

To wielki i nie budzący żadnych wątpliwości sukces Pana Burmistrza Pawła Kalinowskiego.

Jednak...

Pan Burmistrz na zakończenie podziękował również tzw. władzy uchwałodawczej – Radzie Miasta Gostynina obecnej i poprzedniej kadencji (w tym również mi) za przyznanie środków oraz za to że przedsięwzięcie zyskało „naszą” akceptację.

I z tym stwierdzeniem zgodzić się nie mogę …

Bo jak można dziękować mi za akceptację przedsięwzięcia, które zainicjowałem będąc wyrazicielem woli i troski niewspomnianego przez nikogo mieszkańca.

Wszystko mogło być jak należy. Po ludzku, tak normalnie. No ale…

Po co mówić o człowieku, skoro już go nie ma. Ale jest rodzina, której byłoby niezmiernie miło siedzieć w tych pustych, pierwszych, zarezerwowanych nie wiadomo dla kogo rzędach.

Czasem mały gest znaczy więcej niż nam się wydaje…

Dziękuję gostynińskim portalom za informację o wydarzeniu. Gdyby nie Wy nie dowiedziałbym się o nim… Szkoda, że przeglądając materiały podsumowujące wspominane przeze mnie wydarzenie nie widzę się na żadnej fotografii. A jednak tam byłem. Czy to cenzura? Nie. Wolny Kraj to i Media wolne – szanuję.

Obowiązujące normy i standardy podczas oficjalnych spotkań mówią o powitaniu wszystkich gości, niezależnie od sympatii i poglądów. Na moich wydarzeniach proszę być pewnym – będzie Pan powitany z szacunkiem i sympatią.

Szanowni Państwo w imieniu swoim zapraszam na Zamek do podziwiania wspaniałej kolekcji gostynińskich fresków. Kiedy będą Państwo chłonąć ich nowy blask i piękno pomyślcie przez chwilę o cichym i skromnym człowieku gostynińskiej kultury – nazywał się Andrzej Szymkiewicz.

P.S. Wszystkim którzy przyczynili się w najmniejszym stopniu do powstania „Sali Muzealnej
z Freskami” składam wyrazy najserdeczniejszego podziękowania i uznania.

Z wyrazami szacunku

Michał Bartosiak

Obejrzyj zdjęcia

+ 19