Koncert Alicji Majewskiej w lutym – bilety już w sprzedaży

Alicja Majewska chciałoby się rzec „na scenie od zawsze”, od 1971 roku śpiewała w zespole Partita. W 1974 roku rozpoczęła karierę solową – w tym właśnie roku zaprezentowała się szerszej publiczności w programie telewizyjnym złożonym z piosenek Hanki Ordonówny „Miłość ci wszystko wybaczy” i dzięki temu występowi została zauważona przez środowisko, a także przez Mariusza Waltera, który zaproponował jej przygotowanie programu w stylistyce retro dla Studia 2. Do 1977 roku była związana z Teatrem na Targówku w Warszawie. Na lekcje śpiewu uczęszczała do prof. Olgi Łady.
Koncertowała w wielu krajach Europy, Azji, a także w ośrodkach polonijnych USA, Kanady i Australii. Wylansowała szereg przebojów, m.in. „Jeszcze się tam żagiel bieli”, „Odkryjemy miłość nieznaną”, „Być kobietą”, „To nie sztuka wybudować nowy dom”.
Wielokrotnie nagradzana na Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu:
„Bywają takie dni” – nagroda główna Ministra Kultury i Sztuki (1975 r.),
„Jeszcze się tam żagiel bieli” – drugie miejsce (1980 r.),
„Dla nowej miłości” – wyróżnienie (1985 r.),
„Odkryjemy miłość nieznaną” – wyróżnienie (1986 r.),
„Marsz samotnych kobiet” – druga nagroda (1987 r.),
nagroda specjalna Przewodniczącego Komitetu Organizacyjnego KFPP Opole ’89 za indywidualność artystyczną.
Znalazła także uznanie w oczach zagranicznych jurorów zdobywając Grand Prix na festiwalach:
w Rostock’u – NRD (1980 r.),
w Hawanie na Kubie (1985 r.).

Program estradowy „Bardzo przyjemny wieczór”, którego była gospodynią został nagrodzony „Gwoździem Sezonu” w roku 1978.
Dokonała wielu nagrań archiwalnych dla Polskiego Radia i płytowych.
Owocem współpracy z innymi artystami są niezapomniane piosenki śpiewane w duecie (między innymi z Andrzejem Zauchą, Zbigniewem Wodeckim, Jerzym Połomskim, Dorotą Osińską, Grzegorzem Markowskim, Ryszardem Rynkowskim), jak również, opracowane muzycznie przez Włodzimierza Korcza, płyty z kolędami (pierwsza z nich z Łucją Prus i Jerzym Połomskim, następnie „Kolędy w Teatrze Stu” z Haliną Frąckowiak i Andrzejem Zauchą oraz trzecia ze Strzyżowskim Chórem Kameralnym).
Wykonawczyni pieśni sakralnych (nagrania płytowe, koncerty telewizyjne), udział w oratoriach Włodzimierza Korcza i Ernesta Brylla.
Śpiewa teksty znakomitych autorów – głównie Wojciecha Młynarskiego.
Na stałe współpracuje z kompozytorem i pianistą Włodzimierzem Korczem, autorem muzyki większości jej piosenek.

Z bogatą dyskografią piosenkarki możecie się Państwo zapoznać tutaj. 14 października 2016 r. ukazała się nowa płyta artystki „Wszystko może się stać”.

Włodzimierz Korcz, pianista, kompozytor i aranżer. Absolwent Wydziału Instrumentalnego Państwowej Wyższej Szkoły Muzycznej w Łodzi w klasie fortepianu Zbigniewa Szymonowicza. W czasie studiów współpracował z Redakcją Muzyczną Rozgłośni Polskiego Radia w Łodzi i Orkiestrą Rozrywkową pod kierownictwem Henryka Debicha. Jako kompozytor zadebiutował w 1965 r. muzyką do wierszy znanych poetów. W latach 1966–1970 piosenki te – w interpretacji Zofii Kamińskiej – wielokrotnie zwyciężały w łódzkich Giełdach Piosenki.
W 1973 r. przeniósł się do Warszawy. W latach 1974–1977 był kierownikiem muzycznym Teatru na Targówku. Komponował i aranżował dla kabaretu Pod Egidą, radiowego Ilustrowanego Tygodnika Rozrywkowego i dziecięcego zespołu Gawęda. Współpracuje z radiem, telewizją i estradą jako kompozytor, aranżer, pianista i prezenter. Jego karierze poświęcone jest hasło w telewizyjnej wersji Leksykonu Polskiej Muzyki Rozrywkowej (odcinek 45 w reżyserii Ryszarda Wolańskiego).
Jest laureatem:
— nagrody Ogólnopolskiego Konkursu Polskiego Radia na piosenkę roku 1970 za Ulicę zakochanych,
— wyróżnienia na Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej Opole ’72 za Nie obiecuj, nie przyrzekaj,
— nagrody na Biennale Sztuki dla Dzieci w Poznaniu w 1973 r. za muzykę do sztuki pt. Papierowy ptak,
— nagrody Towarzystwa Przyjaciół Opola na Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej Opole ’74 za Gdzie ci mężczyźni,
— nagrody Prezydenta miasta Opola na Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej Opole ’75 za Nie umiałam żyć jak inne,
— II nagrody w koncercie Premiery na Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej Opole ’80 za Jeszcze się tam żagiel bieli,
— Złotej Karolinki za przebój sezonu oraz nagrody publiczności za Żeby Polska była Polską na Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej Opole ’81,
— wyróżnienia na Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej Opole ’85 za Dla nowej miłości,
— Złotej Liry na festiwalu w Bratysławie w 1985 r. za Jaka róża, taki cierń,
— II nagrody na festiwalu w Bratysławie w 1986 r. za Serce nie jest wyspą samotną,
— I nagrody w koncercie Premiery na Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej Opole ’86 za Odkryjemy miłość nieznaną,
— II nagrody w koncercie Premiery na Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej Opole ’87 za Marsz samotnych kobiet,
— nagrody Przewodniczącego Wojewódzkiej Rady Narodowej w Opolu za wybitną twórczość kompozytorską i jej prezentację na festiwalach opolskich oraz nagrody Związku Autorów Polskich i Kompozytorów ZAKR w postaci Kryształowego Kamertonu na Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej Opole ’88,
— nagrody Przewodniczącego Komitetu ds. Radia i Telewizji za cykl programów Włodzimierz Korcz zaprasza w 1988 r.,
— Złotej Szpilki dla zespołu twórców Polskiego Zoo w 1991 r.
Jest kompozytorem:
— musicalu Machina wierności (libr. Janusz Panasewicz), Dyzma (teksty piosenek Wojciech Młynarski);
— wodewilu Podróż po Warszawie (libr. Ryszard Marek Groński);
— oratorium wigilijnego A kto się odda w radość (libr. Ernest Bryll);
— rewii dziecięcych Gawęda i czterdziestu rozbójników oraz Gawęda w krainie czarów (libr. Wanda Chotomska);
— etiudy musicalowej O zachowaniu się przy stole (współaut. Czesław Majewski, sł. Andrzej Bianusz);
— muzyki do filmów fabularnych Nocleg (reż. Feliks Falk), Papierowy ptak (reż. Sławomir Idziak), Lata dwudzieste… Lata trzydzieste (reż. Janusz Rzeszewski), Mniejszy szuka dużego (współaut. OsobaJerzy Matuszkiewicz, reż. Konrad Nałęcki), Zamknąć za sobą drzwi (reż. Krzysztof Szmagier), do serialu telewizyjnego 07 zgłoś się (reż. Krzysztof Szmagier, Kazimierz Tarnas) i do filmów krótkometrażowych Adagio i Żółw;
— piosenek do filmu Hallo Szpicbródka, czyli ostatni występ króla kasiarzy (reż. Janusz Rzeszewski, Mieczysław Jahoda);
— muzyki do spektakli teatrów rewiowych i dramatycznych, m.in. do Pinokia, Wiśniowego sadu, Indyka i Złego zachowania (współaut.);
— muzyki i piosenek do licznych programów telewizyjnych, m.in. Pani X przeprasza (współaut. Jerzy Wasowski), Winda, Tylko dla dorosłych, Jubileusz, Polskie Zoo, W sercach otucha – kolędy i Haftowane gałgany;
— piosenek m.in. dla Michała Bajora, Danuty Błażejczyk, Edyty Geppert, Ireny Jarockiej, Zofii Kamińskiej, Haliny Kunickiej, Alicji Majewskiej, Sławy Przybylskiej, Danuty Rinn, Ireny Santor, Katarzyny Skrzyneckiej, OsobaJadwigi Strzeleckiej oraz Doroty Osińskiej, dla której przygotował większość repertuaru płytowego na CD Dorota Osińska: Idę wydanym przez Polskie Radio SA w 2004 r[1].

Informacje i fotografie pochodzą ze stron www.alicjamajewska.com.pl i www.bibliotekapiosenki.pl/Korcz_Wlodzimierz

Obejrzyj zdjęcia

+ 1